[EED]50 Facts about Sho&Fleur

posted on 22 Jan 2012 15:21 by penawizard  in EED
 
 
 
เห็นเขาทำกันมากมาย.. เราก็รู้สึกกดดัน...
 
เลยเอาแฟคลูกมาลงน่ะ... คนละห้าสิบข้อนะฮะ.. //แค่นี้ก็แถแล้วแถอีกแล้วล่ะ... -๐-
 
งั้นไปดูกันเลยดีกว่าเนอะ...
 
 
 
Sho Straih

1. โชเป็นคนวิทช์โดยกำเนิด บ้านอยู่ตอนเหนือของวิทช์ ใกล้ๆซาเรส

2. พ่อกับแม่ก็เป็นคนวิทช์ เปิดบ้านพักเล็กๆขนาดห้าห้องให้คนมาพัก แขกส่วนมากเป็นภูติจากสโนว์แลนด์ที่เดินทางมาพักผ่อนที่วิทช์

3. ตอนเด็กๆเป็นเด็กขี้อายมาก ไม่กล้าคุยกับคนแปลกหน้า ถ้าใครมาชวนคุยก็จะหลบหลังแม่ ถ้าแม่ไม่อยู่แถวนั้นก็วิ่งหนีไปเลย (-๐-)
 
 
4. หลังบ้านมีทะเลสาบ เคยลงไปว่ายน้ำตอนเด็กๆแล้วเจอปลาหมึกยักษ์
 
 
5. อยากเห็นทะเล อยากไปเที่ยวทะเล เพราะแถวบ้านไม่มี
 
 
6. พ่อแม่เคยพาไปเที่ยวเอเธนส์ แล้วก็ติดใจองุ่นหยีของที่นั่น อีกที่ที่เคยไปก็เวนอล แม่พาไปเดินตลาดพลอย
 
 
7. เจอกับ อลัน รอยด์ ลูกชายของช่างทำเครื่องประดับที่ย้ายมาจากเวนอล ตอนเจอกันโชตอนอายุแปดขวบ ตอนนั้นก็กลัวอลันนิดๆนะ
 
 
8. แต่ไม่รู้ทำไม คุยไปคุยมาเกิดถูกคอ สุดท้ายก็เป็นเพื่อนกัน
 
 
9. แล้วก็รักกันด้วยแหละ... เป็นรักแรก...
 
 
10. แต่สุดท้าย อลันก็ถูกเอ็ดเวิร์ด ลอว์เรนฆ่าตายไปตอนโชอายุสิบสี่ ก่อนตายก็ฝากความฝันไว้กับโชว่า อยากให้ออกไปเห็นโลกแทนตัวเองหน่อย
 
 
11. ก็เลยตัดสินใจจะมาเรียนโรงเรียนพระราชา เพราะจะได้เจอผู้คนจากทั่วเอเดน
 
 
12. พ่อกับแม่ตกใจมากตอนแรกที่รู้ ไม่เห็นด้วยหรอก เห็นว่าไกลบ้านเกินไป
 
 
13. พอเล่าเรื่องของอลันให้ฟัง ก็เหมือนจะอ่อนลง แต่ก็ห่วงอยู่ดี
 
 
14. แม่เลยจับเข้าคอร์สติวเวทมนตร์แบบอินเท็นซีฟอยู่สองปี เลยได้เข้าเรียนช้าไปปีนึง
 
 
15. เพิ่งรู้ตอนนั้นว่าแม่เก่งเวทมาก อาวุธที่ถนัดคือธนู //เคยโดนแม่ยิงธนูใส่เป็นร้อยดอกแล้วสั่งว่าให้หลบให้พ้นมาแล้ว
 
 
16. เลยกลายเป็นสาย Vit - Dex - Agi ไป
 
 
17. ช่วงแรกๆแค้นเอ็ดเวิร์ด ลอว์เรนมาก ถึงขนาดจะหนีออกจากบ้านไปเวนอลคนเดียว แต่แม่จับได้ซะก่อน
 
 
18. ก็โดนดุโดนเทศน์กันไป แม่บอกว่าให้ไปคิดให้ดีว่าจะต่อสู้ไปเพื่ออะไร
 
 
19. แม่บอกว่าต้องเอาชนะแม่ให้ได้ถึงจะยอมให้มาเรียน เลยฝึกอย่างเอาเป็นเอาตาย
 
 
20. สุดท้ายก็ชนะมาแบบแม่ออมมือให้ เพราะเห็นว่าฝีมือพอไปวัดไปวาได้แล้ว
 
 
21. เจอกับ เฟลอร์ ตอนอายุสิบสี่ หลังจากอลันตายไม่นาน //เฟลอร์มาพักที่บ้านพักของโชน่ะ
 
 
22. ตอนนั้นเป็นช่วงเฟลของชีวิต รู้สึกว่าเพราะตัวเองไร้ความสามารถ เลยช่วยอลันไม่ได้
 
 
23. ได้คุยกับเฟลอร์ และได้คิดอะไรหลายๆอย่าง
 
 
24. หลังจากนั้นก็เลยสนิทกัน พอเฟลอร์กลับเวนอลก็ยังส่งจดหมายหากันเนืองๆ
 
 
25. หลังจากเหตุการณ์นั้น ก็เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ กลายเป็นคนร่าเริง มองโลกในแง่ดี เพราะเฟลอร์เคยบอกว่าอลันคงอยากเห็นโชตอนยิ้มมากกว่า
 
 
26. แต่ก็ไม่ได้ลืมหรอกนะ แค่ไม่คิดแก้แค้นแล้วเท่านั้นเอง
 
 
27. เด่นเวทมากกว่าดาบอย่างมาก... แต่ตอนนี้กำลังฝึกดาบอย่างจริงจังอยู่
 
 
28. ตอนมา รร แรกๆตกใจมากที่มีแต่คนเก่งๆ เลยก้มหน้าก้มตาเรียนจะได้ทันชาวบ้าน
 
 
29. รู้ตัวอีกทีก็ปีสามแล้ว
 
 
30. ได้เจอกับรุ่นพี่คริสซ์แรน....
 
 
31. ไม่รู้นึกยังไงไปกระโดดกอดเขาตอนฮาโลวีน... มานึกดูตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ
 
 
32. ไปๆมาๆก็คบกันแล้วล่ะ....
 
 
33. เพราะการบ้านวิชาเวทมนตร์ฯ เลยคิดถึงเรื่องอลันขึ้นมาอีกครั้ง ทำเอาเฟลไปนาน
 
 
34. คนที่โชเคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟังก็มีโจ กับไกเนอร์
 
 
35. เจอกับวิญญาณ(?)ของอลันอีกครั้งเพราะพรของภูติหิมะ บอกเรื่องคบกับคริสซ์ให้อลันรู้แล้วด้วย
 
 
36. อีกฝ่ายก็ฝากคำแช่ง(?)มา //ฮาาาาาา
 
 
37. ไม่หรอกน่า อลันเป็นคนดี...
 
 
38. อ้อ บอกรึยังว่าชื่ออลันไม่ใช่ชื่อจริง...
 
 
39. ยังมีแผลในใจจากเหตุการณ์นั้นอยู่ เลยไม่ชอบเห็นใครบาดเจ็บหรือป่วย โดยเฉพาะเพื่อนหรือคนสำคัญ
 
 
40. เป็นคนประเภทที่ว่า ขอแค่เธอปลอดภัยและมีความสุข ตัวฉันจะยังไงก็ไม่เป็นไร
 
 
41. โดยทั่วๆไปจะยิ้มแย้ม แล้วก็พูดลากเสียงแบบหลั่นล้า
 
 
42. แต่เวลาสู้จริงจัง ก็เหมือนจะเข้าโหมดเบอร์เซิร์ก (?)
 
 
43. ลึกๆก็ยังอยากเก่งขึ้นอีกมากๆ... จะได้ปกป้องทุกคนได้
 
 
44. จะไม่ยอมสูญเสียสิ่งสำคัญไปอีกแล้ว
 
 
45. ต่อให้ต้องแลกกับชีวิตตัวเองก็ตาม...
 
 
46. ถ้าทำแบบนั้น... จะโดนใครโกรธรึเปล่านะ...
 
 
47. แต่ตอนนี้คนสำคัญทุกคนยังอยู่ครบดี...
 
 
48. งั้นก็คงไม่เป็นไรแล้วล่ะ
 
 
49. อนาคตหลังจบ รร พระราชา... ยังไม่ได้คิดจริงจัง... อาจจะกลับไปสืบทอดกิจการที่บ้าน...
 
 
50. รึยังไงก็ไม่รู้... ยังไงก็รอลุ้นไปด้วยกันแล้วกันนะ ^^
 
 
 
 
 
Fleur de Bloom

1. เฟลอร์เป็นคนเวนอลโดยกำเนิด บ้านทำธุรกิจค้าส่งดอกไม้รายใหญ่ มีไร่อยู่ในเมืองเล็กๆไม่ไกลจากเมืองหลวง
 
 
2. พ่อแม่ก็เวนอล เป็นเวนอลสายเลือดแท้เลยผมทอง ตาเขียว
 
 
3. ชื่อเฟลอร์ อ่านว่า เฟลอร์ ไม่ใช่ เฟ-ลอร์
 
 
4. เป็นคนขยัน ช่วยพ่อแม่ทำงาน แต่มีความฝันว่าอยากเปิดร้านดอกไม้เล็กๆ เลยขอแบ่งดอกไม้ที่บ้านมาเปิดร้านของตัวเองตรงจัตุรัสกลางเมืองหลวง
 
 
5. ค่าเช่าที่งวดแรกพ่อแม่ออกให้ แต่งวดต่อๆไปเฟลอร์ออกเอง //แน่นอนว่าแพงระยับ.. //ใจกลางเมืองหลวงนี่// แต่ไม่เป็นไร บ้านชีรวย
 
 
6. ภายนอกดูเป็นสาวหวานๆ แต่จริงๆเป็นคนกล้าได้กล้าเสี่ยง เรื่องต่อสู้นี่ขอให้บอก พร้อมเสมอ ถือคติว่าชายหญิงเท่าเทียมในการต่อสู้ เลยไม่ชอบให้อีกฝ่ายออมมือ เพียงเพราะเห็นว่าตัวเป็นผู้หญิง
 
 
7. ค้าขายเก่ง รอบรู้เรื่องดอกไม้ แล้วก็มนุษยสัมพันธ์ดีลูกค้าเลยชอบและกลายเป็นขาประจำไปหลายคน //เลยมีเงินพอจ่ายค่าเช่าเองได้ไงล่ะ
 
 
8. ตอนเด็กๆก็ซุกซนไปตามประสา ชอบออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกแล้วก็ชอบหายไปบ่อยๆจนพี่เลี้ยงปวดหัว
 
 
9. แต่ก็กลับมาได้ก่อนมืดทุกที หลังๆพี่เลี้ยงเลยเริ่มปล่อยๆ
 
 
10. สนิทกับ เรนเน่ ลูกสาวของพี่เลี้ยง เฟลอร์นับถือเป็นพี่สาว เรนเน่อายุมากกว่าเฟลอร์สามปี บางทีก็ชอบชวนกันไปเที่ยวเล่น
 
 
11. เพื่อนสนิทอีกคนก็ เนลเลี่ยน จีเมส ที่เป็นลูกชายของช่างทำเครื่องประดับ //บ้านอยู่ใกล้ๆกัน
 
 
12. แอบชอบเนลเลี่ยนนะ... เป็นรักแรก...
 
 
13. แต่พอเฟลอร์อายุแปดขวบ เนลเลี่ยนกับครอบครัวก็ย้ายออกจากเวนอล ไปไหนไม่มีใครรู้ กระทั่งว่ายังมีชีวิตอยู่รึเปล่าจนป่านนี้ก็ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย
 
 
14. ถึงตอนนี้จะไม่ได้ชอบแบบคนรักแล้ว แต่เฟลอร์ก็ยังเชื่อลึกๆนะว่าเนลเลี่ยนยังมีชีวิตอยู่ ถ้าได้เจอกันอีกก็คงจะดี
 
 
15. เริ่มตะหงิดอะไรในใจบ้างรึยัง...
 
 
16. ถ้าบอกว่าครอบครัวของเนลเลี่ยนย้ายไปที่วิทช์ล่ะ...
 
 
17. ถ้าบอกว่าเนลเลี่ยนกับครอบครัวเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนนามสกุลล่ะ...
 
 
18. ถ้าบอกว่าชื่อใหม่ของเนลเลี่ยน จีเมส คือ อลัน รอยด์ ล่ะ...
 
 
19. เก็ทกันแล้วสินะ...
 
 
20. แต่เฟลอร์ไม่รู้หรอกนะ ไม่เคยคุยเรื่องนี้กับโชนี่นา ตอนโชเล่าเรื่องอลันให้ฟังก็คิดว่าเป็นคนอื่น ช่วงนั้นโชกำลังเฮิร์ท เฟลอร์เลยไม่ได้ถามรายละเอียดอะไรมากด้วย... //แต่ก็คงรู้เข้าซักวัน.... //จัดอีเว้นท์ดีไหมนะ...
 
 
21. เห็นเฟลอร์เป็นน้องสาวมากกว่าเพื่อน บางโมเม้นท์ก็เห็นเป็นลูกสาว //ชอบเรียกโชว่าเด็กคนนั้น
 
 
22. ตอนเด็กๆเคยฝันว่าอยากเป็นอัศวิน พอดีแถวบ้านมีโรงฝึกดาบเลยชอบไปด้อมๆมองๆแถวนั้น
 
 
23. ได้เจอกับ คลาธ ที่เป็นลูกชายของเจ้าของโรงฝึกฯ คลาธอายุเท่าเรนเน่ คือแก่กว่าเฟลอร์สามปี
 
 
24. เฟลอร์นับถือคลาธเป็นพี่ชาย คลาธเองก็เห็นว่าเฟลอร์เป็นน้องที่น่ารักดี
 
 
25. เพราะเฟลอร์ชอบไปแถวโรงฝึกบ่อยๆ เรนเน่เลยพลอยรู้จักคลาธไปด้วย
 
 
26. ในที่สุด เฟลอร์ที่อายุสิบขวบก็บอกพ่อแม่ว่าอยากจะเรียนดาบ
 
 
27. พ่อแม่ไม่ว่าอะไร รู้สึกว่ามีวิชาติดตัวไว้ก็ดี แต่ก็บอกให้ค่อยเป็นค่อยไป อย่าเปรี้ยวมาก
 
 
28. ก็ฝึกดาบตั้งแต่ตอนนั้น แล้วก็ลากเรนเน่ไปด้วย
 
 
29. แรกๆเรนเน่ก็ไปเพราะต้องตามไปดูแลเฟลอร์ หลังๆจุดประสงค์เริ่มเปลี่ยนไป
 
 
30. บางทีก็เป็นฝ่ายลากเฟลอร์ไปเองด้วยซ้ำ
 
 
31. ในที่สุดก็มาฝึกดาบด้วยกัน คนฝึกก็คลาธนั่นแหละ เจ้าของโรงฝึกมีลูกศิษย์มากอยู่แล้ว //เป็นการทดสอบความสามารถลูกชายไปในตัวว่าจะสืบทอดโรงฝึกได้ไหม
 
 
32. คลาธเองสนใจสองสาวนี่มากว่าเป็นผู้หญิงแท้ๆแต่มาขอฝึกดาบ //ลูกศิษย์สำนักนี้มีแต่ผู้ชาย// โดยเฉพาะเฟลอร์ที่ฝีมือพัฒนาเร็วจนน่าตกใจ ส่วนเรนเน่... ก็ถูๆไถๆอยู่ในขั้นปานกลาง
 
 
33. ฝึกอยู่หลายปี บางทีก็ไม่ค่อยต่อเนื่องเพราะยังต้องช่วยงานที่บ้านอยู่
 
 
34. ชื่อของเฟลอร์ อ่านว่า เฟลอร์ ไม่ใช่ เฟ-ลอร์
 
 
35. ในที่สุด เฟลอร์ก็เอาชนะลูกศิษย์ทุกคนในโรงฝึกได้ แล้วก็แพ้คลาธแบบฝีมือสูสี เลยไปขอประลองกับเจ้าของโรงฝึก //ก็เปรี้ยวไป
 
 
36. แน่นอนว่าแพ้ยับ... หรือต้องเรียกว่า perfect K.O. //ขนาดเขาออมมือแล้วนะ
 
 
37. ก็... รู้เลยว่าตัวเองยังฝึกมาไม่พอ... //ก็ฝึกต่อไป
 
 
38. ได้สู้กับเจ้าของโรงฝึกอีกสองสามครั้ง แต่ก็ยังเอาชนะไม่ได้ //ถึงฝีมือจะพัฒนาก็เถอะนะ
 
 
39. มาเรียน รร พระราชาตามคำชวนของโช ตอนแรกกะจะลงทะเบียนพร้อมกันจะได้อยู่ด้วยกัน
 
 
40. ไปๆมาๆแม่โชยังไม่ยอมให้มาเรียน เลยลงทะเบียนเรียนไปก่อน แล้วก็เลยชั้นปีสูงกว่าโชปีนึง
 
 
41. ตอนอยู่ปีสอง ก็ได้จดหมายจากทางเรนเน่ว่าคบกับคลาธแล้ว ก็ยินดีด้วย
 
 
42. หลังจากนั้นไม่นานก็แต่งงานกัน ช่วงปิดเทอมพอดี เฟลอร์เลยกลับไปร่วมงาน
 
 
43. ตอนนี้ไม่อยู่ที่ รร.. กลับเวนอลไปทำอะไรหลายๆอย่าง
 
 
44. หลักๆก็ไปหาอาจารย์เจ้าของโรงฝึก จะไปขอให้เขาสอนวิชาต่อสู้ให้อีก
 
 
45. รองๆก็ไปเยี่ยมบ้าน เยี่ยมพ่อแม่ เยี่ยมหลาน...
 
 
46. ก็ลูกเรนเน่นั่นแหละ
 
 
47. ในใจตอนนี้สับสนซัมติง หวังว่าจะเคลียร์ตัวเองได้เรียบร้อยก่อนกลับมา
 
 
48. ติดหนี้คำสัญญากับซัมวันอยู่ สิ่งแรกที่จะทำตอนกลับ รร คือไปเคลียร์สัญญานี่ซะ
 
 
49. ...จริงๆสิ่งที่ทำให้กลับเวนอลก็คือสัญญานี่แหละ...
 
 
50. เอาใจช่วยเฟลอร์ด้วยนะ...
 
 
 
----------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
จบแล้วล่าา
 
อย่างที่เขียนไปแหละนะ.. ลูกแต่ละคนก็มีเป้าหมายในชีวิตตอนนี้แตกต่างกันไป...
 
ในฐานะ ผปค ก็อยากจะคอยเฝ้ามองต่อไปเรื่อยๆ... ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาบ้างน่ะนะ....
 
 
ขอบคุณที่ติดตามลูกทั้งสองคนเสมอมานะฮะ....
 
 
 
 
 
 

 
    ร่างเล็กๆก้าวเดินช้าๆไปตามทางเดินในห้องโถงใหญ่ของโรงเรียนพระราชา แถบผ้าที่กลางอกและปลายแขนเสื้อบอกให้รู้ว่าเธอเป็นนักเรียนประจำหอแผ่นดินประชาชน เรือนผมสีทองสะบัดน้อยๆตามจังหวะการเดิน แม้ภายนอกจะดูปกติ แต่ความเหนื่อยล้าที่สะสมกำลังกัดกินทุกส่วนของร่างกายจนแทบยืนไม่ไหว... เด็กสาวหยุดสูดหายใจซักครู่ก่อนจะฝืนก้าวต่อไป...

    อีกไม่นานแล้ว...

    ในที่สุด... ในที่สุด ฉันก็จะได้...

    "เฟลอร์" เสียงคุ้นหูทำให้เจ้าของชื่อชะงัก ดวงตาสีเขียวสดใสอย่างคนเวนอลสายเลือดแท้จับจ้องใครบางคนที่ยืนรอเธออยู่หน้าประตูหอหญิง

    "โช..."

    "ทำไมป่านนี้เพิ่งกลับล่ะ..." คนผมชมพูพูดพลางพยักเพยิดไปทางนาฬิกาเรือนใหญ่ที่เข็มสั้นกำลังชี้เลขหนึ่ง

    "ฉัน... ไปเดินเล่นน่ะค่ะ..." คำตอบนั้นทำให้ดวงตาสีของโชหรี่ลงอย่างเคลือบแคลง เฟลอร์สบตาอีกฝ่ายนิ่งๆอย่างไม่คิดต่อความยาว...

    "ถ้าไม่มีธุระอะไร... ฉันขอตัวนะคะ..." คนผมทองเดินเลี่ยงไปอีกทาง แต่มือเล็กๆของโชรีบคว้าแขนเพื่อนไว้

    "เดี๋ยวก่อนสิ เฟลอร์-"

    ความเจ็บปวดปลาบขึ้นจนเฟลอร์ต้องนิ่วหน้า ดวงตาสีเทอร์ควอยส์เบิกขึ้นนิดอย่างฉงน... ด้วยแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ใช้แรงมากมายขนาดนั้น...

    "เฟลอร์..."

    "ฉันไม่เป็นไรค่ะ..." เด็กสาวพยายามดึงแขนออกแต่อีกคนยังยื้อไว้

    "ไม่เป็นไรที่ไหน... นี่เธอบาดเจ็บสินะ..." น้ำเสียงคาดคั้นทำให้เฟลอร์ไม่กล้าสบตา

    "...เปล่านะคะ..."

    "เลิกโกหกฉันได้แล้ว เฟลอร์" คนผมชมพูว่า "ออกไปท้าสู้มาอีกแล้วเหรอ ? ต้องการจะทำอะไรกันแน่ ?"

    "เรื่องนี้... ไม่เกี่ยวกับโช..."

    "เกี่ยวสิ... เกี่ยวมากด้วย... เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ เฟลอร์... มีอะไรทำไมไม่บอกกัน..." อีกฝ่ายเถียง

    "ไม่มีอะไรจริงๆค่ะ... วันนี้ฉันเหนื่อย... ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ" เฟลอร์แกะมือเพื่อนออกก่อนจะก้าวเท้าไปยังบานประตู

    "...มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ... การต่อสู้พวกนั้นน่ะ..."

    "ใช่ค่ะ..." เด็กสาวตอบโดยไม่หันมามอง

    "สำคัญมากขนาด... ต้องทำร้ายเพื่อน..."

    "นั่นไม่ใช่การทำร้ายกันนะคะ..."

    "แต่ก็ต้องเจ็บตัวกันทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ!" โชตะโกนเสียงดังจนก้องไปทั่วทางเดินอันเงียบสงัด ร่างเล็กก้าวปราดๆไปขวางหน้าอีกฝ่าย "ขอร้องล่ะ เฟลอร์... พอเถอะนะ... ฉันไม่อยากเห็นใครบาดเจ็บ... ไม่อยากเห็นเฟลอร์บาดเจ็บ..."

    "ขอบคุณในความหวังดีนะคะ โช..." รอยยิ้มขยับขึ้นน้อยๆบนเรียวปากบาง คล้ายต้องการสื่อให้อีกฝ่ายวางใจ "แต่ฉันหยุดตอนนี้ไม่ได้จริงๆ..."

    "ทำไมล่ะ... ทำไมถึงหยุดไม่ได้..."

    "ฉันบอกไม่ได้จริงๆค่ะ... แต่มันกำลังจะจบแล้ว... เชื่อฉันนะคะ..."

    "...ฉันจะเชื่อเธอได้ยังไง..." โชกระซิบ "ในเมื่อเธอยังไม่เชื่อใจฉันเลย..."

    "โช..."

    "ฉันไม่เข้าใจเลย เฟลอร์... ทำไมต้องหาเรื่องใส่ตัวด้วย... นี่เธอคิดอะไรของเธอ!"

    "โชไม่เข้าใจฉันหรอกค่ะ! ความรู้สึกที่ไม่ว่ายังไงก็อยากชนะ... ไม่ว่ายังไงก็อยากจะก้าวข้ามไปให้ได้น่ะ!!" เฟลอร์ตะโกนออกมาอย่างสุดกลั้น

    "ทำไมฉันจะไม่เข้าใจ!!" นักเวทแห่งวิทช์โต้กลับด้วยเสียงดังไม่แพ้กัน "เพราะฉันเคยผ่านมันมาแล้วไง! ฉันเลยรู้ว่ามันไร้สาระแค่ไหน!"

    "โช... เธอกำลังดูถูกฉันนะคะ..."

    "เธอนั่นแหละ... ถามตัวเองดูซิว่ากำลังทำอะไรอยู่! เธอจะพยายามมากมายเพื่อเอาชนะคนคนนั้นไปทำไม!"

    "มันเป็นสัญญา... ฉันบอกว่าจะไล่ตามเขา... เขาก็บอกว่าจะรอฉัน..." เฟลอร์ว่า - ดวงตาสีเขียวนั้นฉายแววกร้าว "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น... ฉันก็ต้องรักษาสัญญา..."

    "แค่เพื่อรักษาสัญญา... เธอถึงกับท้าคนที่ไม่เคยต่อสู้มาก่อน... ถึงกับหันดาบใส่คนที่เรียกเขาว่าเพื่อน..." น้ำเสียงของโชทอดลงเบา - ปลายเสียงสั่นพร้อมๆกับน้ำตาที่ค่อยๆรื้นขึ้นมา

    "...อยู่ที่โรงเรียนนี้... โชมีเพื่อนเยอะแยะสินะคะ..." คนผมทองพึมพำ "แบบนี้ถึงไม่มีฉัน... ก็คงจะไม่เป็นไรแล้ว..."

    "เฟลอร์..."

    เจ้าของชื่อเบี่ยงไหล่หลบมือเล็กๆของโชที่ยื่นมาหา ก่อนจะก้าวฉับๆผ่านบานประตูหอพักโดยไม่หันมามองอีก... ทิ้งให้เพื่อนต่างหอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น คำพูดเมื่อครู่ไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าที่ฟาดเข้ากลางใจ มือของเด็กสาวทิ้งลงข้างตัวก่อนที่สมองจะออกคำสั่งให้เท้าทั้งคู่พาตัวเองกลับห้องพัก... น้ำตาที่เอ่อรื้นบัดนี้รินลงอาบสองแก้มอย่างเงียบงัน...

    ...

    ระเบียงทางเดินในหอพักยามดึกสงัด... ไร้ซึ่งผู้คน...

    หากคืนนี้กลับมีเด็กสาวผมทองอยู่ตรงนั้น... แค่เพียงผู้เดียว...

    ดวงตาคู่นั้นกำลังจับจ้องที่ใด... เด็กสาวกำลังคิดสิ่งใด... ไม่มีใครรู้...

    คำขอโทษที่ไม่อาจเอ่ย... ความรู้สึกผิดที่ท่วมท้น...

    มันสายเกินไป...

    "ขอโทษนะคะ โช... ฉันขอโทษนะคะ..." เฟลอร์ซบหน้าลงกับแขน - ปล่อยน้ำตาให้หลั่งรดจนชุ่มเสื้อ...

    คุณแม่... คุณพ่อ...

    พี่เรนเน่...

    พี่คลาธ...

    ได้โปรด... บอกฉันด้วยเถอะค่ะ...

    ตอนนี้ตัวฉัน... ควรจะทำยังไงต่อไปดีคะ...
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
...TBC นะจ๊ะ...
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ....
 
 
 
 
 
 
ก็..... หนีงานมาอัพน่ะ.... //เลว
 
ก็... อยู่ใน รร นี้มานานแล้วเนอะ.... มีเรื่องต่างๆเกิดขึ้นเยอะมากกับลูกทั้งสองคน.. //แม้ว่าเฟลอร์จะมาทีหลังค่อนข้างนานกว่ามากก็ตาม... //นี่มันอะไรกัน... -๐-
 
จริงๆจดเรื่องที่เกิดขึ้นไว้ในสมุด... แต่ก็นะ.. หน้ากระดาษกำลังจะเต็ม เลยต้องถ่ายเทลงมาในนี้บ้าง...
 
 
 
 
เผื่อกลับมาอ่านจะได้คิดถึงเรื่องเก่าๆไงล่ะเนอะ... //พูดจาเหมือนคนแก่...
 
 
 
 
 
 
ก็เอ็งแก่...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
งั้นก็มาเริ่มกันเถอะนะ... (ลำดับเรื่องราวอาจจะดูมั่วๆ... เพราะ ผปค หลงๆลืมๆนะฮะ...)
 
 
Sho Straih
 
- คนแรกที่คุยด้วยน่าจะเป็น โจ จากแผ่นดินประชาชน คุยกันเรื่องยาปลูกผม แล้วโชก็บอกว่าจะเอาสมุนไพรที่ปลูกผมได้มาให้แลกกับขนมปังแกงกะหรี่บ้านโจ
 
- บอกว่าหลังบ้านตัวเองมีทะเลสาบและมีปลาหมึกยักษ์อยู่ในนั้น
 
- โฆษณากิจการบ้านพักของบ้านตัวเองทุกครั้งที่มีโอกาส.. เป็นลูกที่ดีจริงๆ....
 
- เมื่อก่อนทำอาหารทีไรเตาระเบิด... ช่วงแรกๆเลยทำแต่อาหารที่ไม่ต้องใช้เตามากไปใส่บาตรให้ หลวงพี่เมี่ยน
 
- ได้คูปองสามสิบคราวน์มาสองสามใบ ให้ ไซเรน ไปใบนึงเพราะเห็นว่าตอนนั้นบาดเจ็บอยู่ ไม่รู้ได้ใช้รึเปล่า...
 
- เคยเป็นหนึ่งในแก๊งค์ 6P //ซึ่งตอนนี้สละโสดกันไปเกือบหมดแล้ว... //เรามอง ใครบางคน
 
- เข้าร่วมแฟชั่นซีทรูของโจ... //นี่ ชุดที่ใส่
 
- แล้วก็ล่าขนมตอนฮาโลวัน... // นี่ ชุดที่ใส่ //ส่วนสีผมนี่ ได้ยาเปลี่ยนสีผมจากหลวงเมี่ยนน่ะ
 
- ตอนฮาโลวีนได้ขนมทั้งหมด 26 ชิ้น, ตะขาบชุบช็อค 1 ตัว, ตะขาบดอง 3 ตัว //การ์ดขอบคุณ
 
- ร่วมกิจกรรมลอยกระทงกับประกวดนางนพมาศด้วย //นี่ ชุดที่ใส่
 
- มีครั้งนึงทำยำซักอย่างไปให้หลวงเมี่ยน แล้วก็ได้ยาสลับเพศมาเลยกินเข้าไป //ผลลัพธ์
 
- สุดท้ายก็ทนตัวเองในร่างชายไม่ได้ (จริงๆคือ ผปค ไร้ความสามารถในการโรลผู้ชาย) เลยไปขอยาแก้กับหลวงเมี่ยน แต่ยาหมดเลยต้องไปจับปลาไหลหลังโรงเรียนมาให้แทน (มันเป็นส่วนผสมในยาแก้น่ะ...)
 
- ไปซื้อดาบกับ รุ่นพี่เมี่ยนเปิ้ล ตั้งชื่อทีหลังว่า Starshine
 
- ไปๆมาๆก็สนิทกับ รุ่นพี่คาเร ถึงขั้นไปเล่นสไลเดอร์น้ำแข็งจากชั้นเจ็ดด้วยกัน //เมื่อเร็วๆนี้แค่ชั้นห้า// และวางแผนว่าจะทำสไลเดอร์ยาวถึงทะเลสาบให้คนเล่นในหน้าร้อน //และเก็บตังค์
 
- เคยไปฝึกทำขนมกับ รุ่นพี่อาเกท //ได้เครปเค้กมา 1 ea
 
- เคยไปปรึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพผมกับ รุ่นพี่เชสมิลี่ และโดนลากไปสระผมตอนนั้นเลย เพราะเชสปรี๊ดที่โชดูแลผมตัวเองได้กากมาก... //ตั้งโต๊ะสระกันใต้ต้นไม้เลยทีเดียว
 
- ถูกคนบอกว่า "ประหลาด" มาแล้วสามคน (เนสท์เล่ย์, ซัมวันที่จำไม่ได้แล้ว... แคลร์ ??, อีริค)
 
- เคยสู้กับ อเล็กซิส เพราะโดนเชื้อที่ทำให้เห็นอีกฝ่ายเป็นศัตรู โชเห็นอเล็กซิสเป็นคนที่เคยเกลียดมาก ส่วนอีกฝ่ายเห็นโชเป็นชะมดยักษ์..............
 
- หลังๆนี่ดูแลตัวเองดีขึ้น ฝึกทำอาหาร แล้วก็ฝึกดาบ อยากจะฝึกไวโอลินเหมือนกัน //เยอะนะ
 
- สาเหตุที่ฝึกก็... อยากจะทำอะไรดีๆให้ คนบางคน น่ะ... -///-
 
- คบ (ล่ะมั้ง?) กับคนคนนั้นมาจะสองเดือนแล้ว ทุกอย่างดำเนินไปภายใต้ความถี่ต่ำ.... - -
 
- เคยพา เร้ด ไปหาซื้อไหมพรมไปถักผ้าพันคอให้ซัมวัน แล้วเร้ดก็เลี้ยงพาร์เฟ่ต์
 
- สัญญาว่าจะไปกินพาร์เฟต์ด้วยกัน (ร้านที่ไปกินกับเร้ดนั่นแหละ) ถัดจากสัญญาที่ว่าถ้าคริสซ์ไปวิทช์จะพาไปดูปลาหมึกยักษ์
 
- คนที่เคยสู้ด้วยก็... รุ่นพี่ไวซ์ กับ เมโลดี้ ส่วนคนที่ฝึกดาบให้มี เดสซา กับ อลิสแตร์
 
- ทุกวันนี้ก็ยังฝึกตามที่ทุกคนสอนอย่างตั้งใจนะ
 
- ของที่ได้นอกเหนือจากขนมฮาโลวีนก็มี...
 
     - ดอกฟรีเซีย, ผ้าพันคอ, หมอนดาว จากรุ่นพี่คริสซ์แรน
 
     - มูสแกะ (ขนมน่ะ) จากวลาโดเช่
 
     - ไข่มุก จากเทียร่า
 
     - น้ำแข็งรูปดาว จากรุ่นพี่คาเร
 
     - ไวน์องุ่น จากไซเรน
 
- เมื่อไม่นานมานี้ ได้พบกับ ฟีเลย์ ลูกพี่ลูกน้องที่แม่เคยฝากให้ช่วยดูแลด้วย
 
- ล่าสุดในงานเลี้ยง eeddrink ดวลเหล้ากับ แอนนาเบล เพื่อนปีสามปราการไป 48 แก้วถ้วน ก่อนจะถูกเฟลอร์ลากกลับห้อง
 
- ตอนนี้ก็ดำเนินชีวิตนักเรียน รร พระราชาไปเรื่อยๆ.... คุยกับเพื่อนๆพี่น้องๆไปตามเรื่องตามราว...
 
- แต่เริ่มไม่เข้าใจเหตุผลที่เฟลอร์ท้าคนโน้นคนนี้ต่อสู้........ [TBC]
 
 
 
Fleur de Bloom
 
- จำคนที่คุยด้วยคนแรกไม่ได้แล้ว //กราบบ// แต่เป็นคนที่โชเคยคุยด้วยนั่นแหละ //เราเริ่มจากคนรู้จักก่อน...
 
- ช่วงแรกๆเข้าทีแอลพร้อมขนมเป็นประจำ เป็นขนมที่ทำจากดอกไม้ คนที่เคยกินก็จะมี แฮซตัน, คอนนะ, เคย์ซีล, ไซเรน, คริสโซโคล่า
 
- เคยแนะนำให้อเล็กซิสใช้โซเดียมระเบิดปังป้อม
 
- ทำไอ้นู่นไอ้นี่ให้คนในทีแอลเยอะมาก อันได้แก่...
 
     - ขนมข้างบนนั่น
 
     - จัดดอกไม้สีเหลือง ให้องค์หญิงวีนัส
 
     - จัดช่อดอกไม้ไว้อาลัย ให้ซาดิเอล
 
     - เย็บผ้าห่ม ให้ลิลา
 
     - ตัดเย็บชุดนักเรียน ให้เคย์ซีล
 
     - เอากระถางเดซี่สีขาว ให้นาเดีย
 
- ตอนนี้เจอรูมเมททุกคนแล้ว ทุกคนตกลงกันว่าจะช่วยกันเลี้ยงกุหลาบกระถาง (สีเหลือง) ที่เฟลอร์เป็นคนหามา
 
- ตอนเอาช่อดอกไม้ไปให้ซาดิเอล โดนหลอกให้ดื่มชาเวทมนตร์จนมีเขาแกะงอกจากหัวอยู่ครึ่งชั่วโมง แต่เจ้าตัวก็เห็นเป็นเรื่องขำขันไป
 
- ตอนที่ต่อสู้กับเคย์ซีล และพ่ายแพ้ยับเยินมานั้น ก็รู้สึกเจ็บใจมาก เลยไปประกาศกับเจ้าตัวว่าถ้าสู้กับคนในโรงเรียนครบสิบคนเมื่อไหร่จะกลับไปล้างตาด้วย
 
- ตอนนี้ก็เก็บแต้มอย่างขะมักเขม้นน่ะ...
 
- คนที่สู้ไปแล้วก็มี เฮคเตอร์, เฟียร์ร่า, ลูอิ, คีทัส, ไซเรน, เซเลน่า(ที่ไม่ใช่ ศจ), เซรีน่า, นานาเฟ, อเล็กซิส, ฟีเลย์, อลิสแตร์ //สู้ครบแล้ว...
 
- ก็...ไม่ได้ชนะทุกคนหรอกนะ...
 
- แล้วก็มีไปปราบปีศาจในสุสานกับฟีเลย์ แต่ก็มีครั้งนึงที่ติด curse มาทำให้ต้องพูดสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา //ก็เลยพยายามไม่พูดช่วงที่ติด curse แต่ก็...นะ.......
 
- ไม่ได้บอกโชเรื่องท้าสู้สิบคนนั่นหรอก... กลัวว่าจะถูกห้าม...
 
- ซึ่งถ้ารู้ก็คงโดนห้ามจริงๆ....
 
- เพราะฉะนั้น ไม่รู้แหละดีแล้ว.....
 
- ตอนนี้ได้ฉายาใหม่เป็นช่างตัดเสื้อ (เคย์ซีลตั้งให้) แล้วก็ไปสัญญากับเขาว่าจะคอยซ่อมชุดให้ถ้ามันมีอันเป็นอะไรไป...
 
- ชีวิตตอนนี้.... เสียการทรงตัวเบาว์ๆ... แต่ยังมุ่งมั่นกับเป้าหมายนะ...
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------
 
ก็คงประมาณนี้..... ยังไงเด็กๆทั้งสองก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไป... //ผปค ก็เช่นกัน...
 
ถ้ามีอะไรคืบหน้า เราจะเอามาแปะเรื่อยๆ...
 
ขอบคุณ EED ที่ทำให้เราได้มาพบกันนะ...