[8thAug]The day that I realized something went wrong

posted on 16 Nov 2014 10:29 by penawizard in 8thAug
 
 
 
 
 
 
 
เสียงดังโหวกเหวกจากชั้นล่างทำให้ดวงตาสีเขียวเบื้องหลังกรอบแว่นละออกจากหน้าหนังสือ
 
 
 
เสียงดังโวยวายนั้นแทบฟังไม่ได้ศัพท์ หญิงสาวจึงค่อยๆขยับจากชั้นหนังสือริมหน้าต่างไปที่ประตู และได้ยินคำพูดประมาณ "ข้องแวะ"... "ป่าเถื่อน"... และ "ชั้นต่ำ"....
 
 
 
แมรีแอนน์หันไปมองนกฮูกลายเสือบนกรอบหน้าต่างที่มองตอบมา - แววตาของทั้งสองดูเศร้าสร้อยไม่ต่างกัน..
 
 
 
 
พี่ทะเลาะกับพ่อแม่อีกแล้ว...
 
 
 
 
หลังจากนั้นคือเสียงกระแทกเท้าปึงปังขึ้นมาตามบันได - แมรีแอนน์รีบหรี่แสงตะเกียงจนเสียงนั้นผ่านหน้าประตูไป สุดท้ายจึงจบลงด้วยเสียงกระแทกบานประตูไม้ปิดดังปังใหญ่
 
 
 
คนผมน้ำตาลเดินไปหาสัตว์แห่งจิตของตนเงียบๆ... มือเล็กๆยกขึ้นลูบขนนิ่มๆที่ถูกทาบทอด้วยแสงจันทร์นั้นอย่างเหม่อลอย
 
 
 
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีเรื่องทะเลาะกันในครอบครัว.. และไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อแม่กับพี่ชายของเธอทุ่มเถียงกันจนลั่นบ้าน..
 
 
 
 
พ่อกับแม่อยากให้พี่เป็นบรรณารักษ์..
 
 
 
แต่พี่มิคาเอลกลับชอบออกไปผจญภัยในป่ามากกว่านั่งอยู่หลังโต๊ะในห้องสมุด...
 
 
 
ฉันเองก็อยากจะออกไปทำแบบนั้นบ้างนะ...
 
 
 
พ่อกับแม่ไม่ชอบชนพื้นเมือง..
 
 
 
แต่พี่มิคาเอลกลับหลงใหลพวกเขา...
 
 
 
วิโนน่ากับอะโฮเต้เป็นคนดีแล้วก็น่ารักมากๆนะ...
 
 
 
พ่อกับแม่สั่งห้ามไม่ให้พี่ไปหาพวกนั้นอีก...
 
 
 
แต่พี่มิคาเอลกลับไม่ยอมฟัง...
 
 
 
นี่.. วันหลังพี่พาหนูไปด้วยได้ไหมคะ...
 
 
 
พี่มิคาเอลไม่เคยเชื่อฟังพ่อกับแม่... พี่มิคาเอลทำอะไรตามใจตัวเอง....
 
 
 
พี่มิคาเอลเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สุด...
 
 
 
ดีจัง.. ที่พี่มิคาเอลทำแบบนั้นได้...
 
 
 
 
.....
 
 
 
 
ห้าวันแล้วที่พี่มิคาเอลหายตัวออกไปจากบ้าน...
 
 
 
เป็นครั้งแรกที่พี่หายตัวไปนานขนาดนี้ แม้ว่าพ่อกับแม่จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่แมรีแอนน์รู้ดีว่าพวกท่านกำลังเป็นห่วง...
 
 
 
อย่างไรก็เป็นลูก...
 
 
 
ดังนั้น หญิงสาวจึงไม่แปลกใจเมื่อพ่อแม่ของเธอเอ่ยปากเช่นนั้น..
 
 
 
"แมรีแอนน์... พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะออกไปตามหาพี่มิคาเอลนะ..."
 
 
 
 
วันพรุ่งนี้.. วันที่ 8 สิงหาคม...
 
 
 
 
.....
 
 
 
แสงแดดยามเช้าทอผ่านหน้าต่าง.. พ่อของเธอนั่งเงียบๆอยู่ที่โต๊ะ ขณะที่แม่ยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟ - ปลาแซลมอนกับหงส์ขาว.. สัตว์แห่งจิตของพวกท่านนั่งหมอบอยู่ด้วยกันเงียบๆ แมรีแอนน์เดินเข้ามาในห้องพร้อมแอนน์ ทั้งสามคนนั่งกินขนมปังกับเบคอนเงียบๆโดยไม่มีใครพูดอะไร..
 
 
"แมรีแอนน์... ดูแลบ้านดีๆนะลูก..."
 
 
 
แมรีแอนน์ยืนอยู่หน้าบ้าน.. หลังจากที่พ่อและแม่ฝากฝังงานต่างๆ พวกท่านก็หันหลังและออกเดินไปตามถนนในเมือง
 
 
 
แมรีแอนน์มองตามไปจนลับตา
 
 
 
หญิงสาวจำได้ว่าช่วงเวลาในวันนั้นช่างดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เธอยิ้มทักทายผู้มาใช้บริการที่ห้องสมุดเหมือนทุกวัน.. แต่รอยยิ้มของเธอกลับดูว่างเปล่า...
 
 
 
แอนน์เกาะอยู่บนคอนข้างโต๊ะบรรณารักษ์ที่พ่อของเธอต่อให้.. นิ่งสนิทอยู่เช่นนั้นตลอดวัน... ก่อนจะยอมผละออกมาเพื่อบินตามเธอหลังจากแสงตะเกียงสุดท้ายในห้องสมุดได้ดับลง...
 
 
 
 
พ่อกับแม่ยังไม่กลับมา...
 
 
 
แต่ "พรุ่งนี้"... เธอจะตามพวกท่านเข้าไป...
 
 
 
 
คนที่เป็นห่วงพี่มิคาเอลไม่ได้มีแค่พ่อกับแม่...
 
 
 
 
 
.....
 
 
 
แสงแดดยามเช้าทอผ่านหน้าต่าง.. พ่อของเธอนั่งเงียบๆอยู่ที่โต๊ะ ขณะที่แม่ยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟ ปลาแซลมอนกับหงส์ขาว.. สัตว์แห่งจิตของพวกท่านนั่งหมอบอยู่ด้วยกันเงียบๆ แมรีแอนน์เดินเข้ามาในห้องพร้อมแอนน์
 
 
 
 
พวกท่านกลับมาแล้ว.... ?
 
 
 
 
"..แม่คะ... เจอพี่มิคาเอลไหมคะ...." แมรีแอนน์ถามไปเบาๆ
 
 
 
"...พูดอะไรน่ะ แมรีแอนน์... วันนี้พ่อกับแม่จะออกไปตามหาพี่เขาไง..."
 
 
 
 
 
.....เอ๊ะ..... ?
 
 
 
 
 
.....
 
 
 
"แมรีแอนน์... ดูแลบ้านดีๆนะลูก..."
 
 
 
แมรีแอนน์ยืนอยู่หน้าบ้าน.. หลังจากที่พ่อและแม่ฝากฝังงานต่างๆ พวกท่านก็หันหลังและออกเดินไปตามถนนในเมือง
 
 
 
แมรีแอนน์มองตามไปจนลับตา
 
 
 
หญิงสาวจำได้ว่าช่วงเวลาในวันนั้นช่างดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เธอยิ้มทักทายผู้มาใช้บริการที่ห้องสมุดเหมือนทุกวัน.. แต่รอยยิ้มของเธอกลับดูว่างเปล่า...
 
 
 
 
 
 
...เกิด... อะไรขึ้น.....
 
 
 
 
 
 
-----------------------------------------------------------------------------
 
 
แมรีแอนน์รู้ตัวตั้งแต่ลูปแรกค่ะ.. ละนางก็ช็อคอยู่(....)
 
 
มาส่งเกือบเดดไลน์อีกแล้ว วู้ววววว
 
 
 
 
ปล. สนใจ ctrl+a ไหมคะ..
 
 
 

[8thAug]Marieanne Babel

posted on 16 Aug 2014 00:31 by penawizard in 8thAug
 
 
 
 
 

ฝ่ายที่ต้องการลง 
Protector


ชื่อ-นามสกุล
Marieanne (แมรีแอนน์)


อายุ
20 ปี

 
เพศ
หญิง

 
ส่วนสูง และน้ำหนัก
175 / 65


ลักษณะภายนอกอื่นๆ
หญิงสาวรูปร่างสมส่วน ผมยาวสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีเขียว สายตาสั้นเพราะอ่านหนังสือมากไปหน่อย
มีแว่นสายตาหนึ่งอันที่พ่อซื้อให้ สวมติดหน้าตลอดเวลา ถ้าถอดจะพอเห็นรางๆแต่ถ้าห่างเกิน 3 เมตรจะเริ่มแยกหน้าคนไม่ค่อยออก การแต่งกายในวันปกติคือกระโปรงยาวกับเสื้อแขนยาวสีสุภาพคอปิดเรียบร้อย

 


อาชีพ
บรรณารักษ์ประจำห้องสมุดเมืองดีร์ชาด

 

 
ลักษณะนิสัย
แมรีแอนน์เป็นคนเงียบๆ จากภายนอกจะดูนิ่งๆ ไม่ค่อยแสดงอารมณ์มากนัก นอกจากรอยยิ้มน้อยๆที่มักประดับใบหน้าอยู่เสมอ พูดจาสุภาพ เป็นคนมีระเบียบและจริงจังกับหน้าที่ นานๆทีจะชอบเดินไปตามชั้นหนังสือแล้วไล่สายตามองเลขที่หนังสือที่เรียงกันเป็นลำดับอย่างมีความสุข 

โดยทั่วไปค่อนข้างเก็บตัว สามารถอยู่ในห้อง จุดตะเกียง แล้วอ่านหนังสือกองโตได้ครั้งละนานๆ มีสมาธิในตอนกลางคืนมากกว่ากลางวัน ในวันที่ห้องสมุดปิดทำการก็มักจะถือหนังสือเล่มที่ยังอ่านค้างไปนั่งอ่านต่อที่ริมแม่น้ำ 

แมรีแอนน์เขียนไดอารี่เป็นประจำ มีความใฝ่ฝันว่าอยากจะเขียนนิยายหรือหนังสือดีๆออกมาซักเล่มหนึ่ง

 


ประวัติของตัวละคร


เกิดและเติบโตในเมืองดีร์ชาด ครอบครัวประกอบด้วยพ่อ แม่ และพี่ชายหนึ่งคนที่อายุห่างกัน 1 ปี ชื่อ มิคาเอล รุ่นของแมรีแอนน์เป็นรุ่นที่ 3 ที่มาตั้งรกรากอยู่ในเมืองนี้ ครอบครัวของเธอประกอบอาชีพบรรณารักษ์มาตั้งแต่รุ่นปู่ย่า ก่อนหน้าที่จะย้ายมายังประเทศเกิดใหม่นี้ ต้นตระกูลของเธอเคยเป็นครูสอนบรรดาชนชั้นสูงบน “แผ่นดินใหญ่” มาก่อน


ครอบครัวของแมรีแอนน์ค่อนข้างเคร่งศาสนา ตัวแมรีแอนน์เองได้มีโอกาสติดตามที่บ้านไปยังโบสถ์ที่อยู่ข้างห้องสมุดทุกวันอาทิตย์ ทั้งเข้าร่วมและช่วยเหลือกิจกรรมทางศาสนาของโบสถ์อยู่เสมอ


แรกเริ่มเดิมที พ่อแม่ตั้งใจให้พี่ชายของแมรีแอนน์สืบทอดตำแหน่งบรรณารักษ์ต่อจากพวกตน แต่มิคาเอลกลับหลงใหลในวิถีชีวิตของชนพื้นเมือง มักจะหายออกไปจากบ้านในตอนเช้าและกลับมาพร้อมสัตว์ในป่าที่ล่ามาได้ เครื่องประดับแปลกๆ หรือไม่ก็ลายเพ้นท์ประหลาดๆบนตัวเสมอ แน่นอนว่าทั้งพ่อและแม่ที่เหยียดชนพื้นเมืองอยู่นิดหน่อยไม่พอใจมากจนความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายไม่ดีนัก


มีเพียงแมรีแอนน์ที่ยินดีรับฟังเรื่องราวแปลกๆที่พี่ชายนำกลับมาเล่าให้ฟังแทบไม่ซ้ำหัวข้อในแต่ละวัน แม้จะไม่ได้แสดงออกว่าตื่นเต้นดีใจมากมาย แต่หญิงสาวก็มองว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีและแอบอิจฉาพี่ชายอยู่นิดหน่อยที่สามารถออกไปไหนมาไหนหรือทำอะไรได้อย่างใจ


ช่วงหลังมานี้ มิคาเอลมักจะหายออกไปจากบ้านครั้งละ 2-3 วัน พ่อกับแม่ก็ทำเหมือนชายหนุ่มไม่มีตัวตนในบ้าน ก่อนหน้าที่มิคาเอลจะหายออกไปจากบ้านครั้งล่าสุด แมรีแอนน์ได้ยินเสียงพ่อแม่และพี่ชายทะเลาะกันกลางดึกอย่างรุนแรง ตามด้วยเสียงกระแทกประตู เมื่อยามเช้ามาถึง พี่ชายของเธอก็ไม่อยู่ในบ้านแล้ว


วันที่ 8 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่ 5 นับจากที่มิคาเอลออกจากบ้านไป พ่อและแม่ตัดสินใจออกไปตามหาลูกชายและฝากให้แมรีแอนน์ดูแลบ้านและห้องสมุดให้ดี ทั้งสองออกเดินทางแต่เช้า และมุ่งหน้าไปยังเขตของชนพื้นเมืองที่พวกเขาไม่เคยคิดจะเหยียบย่างเข้าไป แมรีแอนน์ดำเนินชีวิตตามปกติและภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้าให้พ่อและแม่พบพี่ชายและได้ปรับความเข้าใจกัน

 

 

ตะเกียงในห้องสมุดถูกจุดขึ้น... ทั้งสามยังไม่กลับมา...

 

ชาวบ้านต่างชี้ไปทางถนนที่ทอดยาวไปสู่เขตที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมือง...
ที่ซึ่งพวกเขาเห็นคู่สามีภรรยาเป็นครั้งสุดท้าย...

 

แมรีแอนน์มองพระอาทิตย์ที่เริ่มคล้อยต่ำ... อย่างน้อยเธอก็ได้เบาะแสแล้ว...

 

และ “พรุ่งนี้” เธอจะออกเดินทางแต่เช้า... 

 

 

สรุป แมรีแอนน์เห็นด้วยกับโบสถ์ว่าแอปเปิ้ลทองคำเป็นสิ่งมีอำนาจที่อันตราย
ถ้าทำลายมัน บางทีคำสาปในเมืองอาจจะหยุดลงและครอบครัวของเธอจะกลับมา

 


ชนิดของสัตว์แห่งจิต

 

 

 

(เครดิตภาพ)

 

(จริงๆคือนกฮูกพันธุ์ Great-horned Owl :: http://ow.ly/A7lJ5)

(อ้างอิงลักษณะนิสัยของนกฮูกพันธุ์นี้จาก http://en.wikipedia.org/wiki/Great_horned_owl)

 

นกฮูกพันธุ์ Great-horned Owl เป็นหนึ่งในนกฮูกพันธุ์พื้นเมืองของทวีปอเมริกาเหนือ มีความสูงเฉลี่ย 22 นิ้ว ความยาวจากปลายปีกข้างหนึ่งไปยังอีกข้างหนึ่งโดยเฉลี่ย 48 นิ้ว และน้ำหนักเฉลี่ย 1.5 กิโลกรัม ซึ่งสัตว์แห่งจิตของแมรีแอนน์มีคุณสมบัติทั้งสามข้อดังกล่าวประมาณค่าเฉลี่ยปกติ

 

แมรีแอนน์เรียกสัตว์แห่งจิตของเธอว่า “แอนน์” แม้จะไม่รู้เพศ เพราะถือว่านี่คือส่วนหนึ่งของตัวเธอ

 

สาเหตุที่สัตว์แห่งจิตของแมรีแอนน์เป็นนกฮูกสายพันธุ์นี้นั้น สามารถแจกแจงเป็นข้อๆได้ ดังนี้

 

Like most owls, the great horned owl makes great use of secrecy and stealth.”

แมรีแอนน์เป็นคนเงียบๆ แต่ภายใต้ความเงียบนั้นหาใช่ความเพิกเฉยต่อสิ่งรอบข้าง
หญิงสาวชอบใช้เวลาเหล่านั้นในการสังเกตผู้คน เก็บข้อมูลจากทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในสายตา
แม้จะไม่เคยนำไปพูดต่อ แมรีแอนน์ก็ได้รู้หลายเรื่องจากการทำเช่นนี้
ทั้งเรื่องที่ลูกสาวของคุณป้าร้านขนมปังเพิ่งคลอดลูกคนที่สาม
หรือเรื่องชิงรักหักสวาทของสาวๆทางตอนใต้ของเมือง
เธอเชื่อว่าการจะเป็นนักเขียนที่ดีนั้นต้องเริ่มจากการเป็นนักสังเกตที่ดีเสียก่อน

 

 

Hunting activity tends to peak between 8:30 pm and 12:00 am at night.”

แม้ว่าแมรีแอนน์จะสามารถอ่านหนังสือได้ตลอดเวลา หญิงสาวรู้สึกว่าช่วงเวลาที่ตัวเธอมีสมาธิมากที่สุดจะเป็นช่วงกลางคืนตั้งแต่หัวค่ำเป็นต้นไป แมรีแอนน์มักจะใช้ช่วงเวลานี้ไปกับการอ่านหนังสือเล่มโปรดที่ยังค้างอยู่หรือลงมือเขียนนิยายต่อจากตอนล่าสุดที่เธอเขียนทิ้งไว้

 

Typically, great horned owls are highly sedentary, often capable of utilizing a single territory throughout their mature lives.”

แมรีแอนน์เป็นคนติดบ้าน เธอแทบไม่เคยไปที่ไหนไกลกว่าตลาดหรือแม่น้ำตรงข้ามบ้านของหมอประจำเมืองที่เธอมักจะไปอ่านหนังสือที่นั่นในวันหยุด

 
ช่องทางการติดต่อ
Twitter ตัวละคร :: @MB_8thAug
 

[EGoT]Tale of Swords

posted on 21 May 2014 23:17 by penawizard in EGoT
 
 
 
 
 
 
Sub-event 05 :: Tales of Yore
 
Character :: TildaEgbert (NPC)
 
 
 
 
"ทิลด้า.. เจ้าเคยได้ยินเรื่องโลหะวิเศษจากวาลีเรียนไหม.."
 
 
"...มันต่างจากโลหะทั่วไปรึ..."
 
 
"ต่างสิ เนื้อเหล็กถูกกำกับด้วยมนตร์โบราณ.. ตีขึ้นจากเปลวไฟมังกร..
ไม่มีวันหลอมละลาย.. ต่อให้ตวัดฟันกี่ครั้งก็ไม่เคยบิ่น"
 
 
"...ข้าว่าท่านอ่านนิทานปรัมปรา
พวกนั้นมากไปเสียแล้ว ท่านอาจารย์.."
 
 
"บ๊ะ! นังเด็กนี่ เรื่องจริงก็ไปหาว่าเรื่องแต่ง"
 
 
"..แล้วท่านเคยเห็นมันรึ.. เหล็กวิเศษอะไรนั่น..
มังกรมังกือที่ว่าจะมีจริงรึเปล่าก็ไม่-"
 
 
"ปากดีไปเถอะนังหนู เจ้ายังไม่เคยไปคิงส์แลนดิ้งล่ะสิ"
 
 
"..."ตระกูลผู้สืบสายเลือดมังกร" อะไรนั่นสินะ"
 
 
"ในวังโอ่อ่านั่นมีอะไรมากกว่าพวกคนหัวขาวเดินไปเดินมาน่า.."
 
 
"...ข้าไม่เชื่อท่านหรอก..."
 
 
"ไว้วันไหนว่างๆเจ้าก็ลองไปดูซักหน่อยสิ"
 
 
"...ท่านจะให้ข้าขี่มังกรท่านไปรึไง.."
 
 
"..ข้าพูดจริงๆนะ.. ทิลด้า..."
 
 
 
"ซักวันนึงเจ้าต้องได้ไปที่นั่นแน่...."
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------------------------------
 
 
//รูปใหญ่คลิกที่ภาพเลยนะจ๊ะ
 
 
เสร็จแล้ววววววววววววว เสร็จแล้ววววววววววววว
 
 
ดาบนี่พับยากเอาเรื่อง.. ความพยายามครั้งแรกล้มเหลวค่ะ.. จนกระทั่งเดดไลน์ที่เทพเจ้าแห่งโอริกามิประทานพรให้ข้า.... /ฮูกระบำบูชา(....)
 
 
**วิธีพับดาบ.. ตามคลิปนี้เลยน้าา http://www.youtube.com/watch?v=QFmrnZcyc48 
 
**และขอบคุณแอพเมพ... Snapseed กับฟิลเตอร์งามๆเสมอมา
 
 
สรุปส่งครบทั้งสองคน... รอลุ้น N/A ล่ะเนอะ....