[8thAug]The day that I realized something went wrong

posted on 16 Nov 2014 10:29 by penawizard in 8thAug
 
 
 
 
 
 
 
เสียงดังโหวกเหวกจากชั้นล่างทำให้ดวงตาสีเขียวเบื้องหลังกรอบแว่นละออกจากหน้าหนังสือ
 
 
 
เสียงดังโวยวายนั้นแทบฟังไม่ได้ศัพท์ หญิงสาวจึงค่อยๆขยับจากชั้นหนังสือริมหน้าต่างไปที่ประตู และได้ยินคำพูดประมาณ "ข้องแวะ"... "ป่าเถื่อน"... และ "ชั้นต่ำ"....
 
 
 
แมรีแอนน์หันไปมองนกฮูกลายเสือบนกรอบหน้าต่างที่มองตอบมา - แววตาของทั้งสองดูเศร้าสร้อยไม่ต่างกัน..
 
 
 
 
พี่ทะเลาะกับพ่อแม่อีกแล้ว...
 
 
 
 
หลังจากนั้นคือเสียงกระแทกเท้าปึงปังขึ้นมาตามบันได - แมรีแอนน์รีบหรี่แสงตะเกียงจนเสียงนั้นผ่านหน้าประตูไป สุดท้ายจึงจบลงด้วยเสียงกระแทกบานประตูไม้ปิดดังปังใหญ่
 
 
 
คนผมน้ำตาลเดินไปหาสัตว์แห่งจิตของตนเงียบๆ... มือเล็กๆยกขึ้นลูบขนนิ่มๆที่ถูกทาบทอด้วยแสงจันทร์นั้นอย่างเหม่อลอย
 
 
 
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีเรื่องทะเลาะกันในครอบครัว.. และไม่ใช่ครั้งแรกที่พ่อแม่กับพี่ชายของเธอทุ่มเถียงกันจนลั่นบ้าน..
 
 
 
 
พ่อกับแม่อยากให้พี่เป็นบรรณารักษ์..
 
 
 
แต่พี่มิคาเอลกลับชอบออกไปผจญภัยในป่ามากกว่านั่งอยู่หลังโต๊ะในห้องสมุด...
 
 
 
ฉันเองก็อยากจะออกไปทำแบบนั้นบ้างนะ...
 
 
 
พ่อกับแม่ไม่ชอบชนพื้นเมือง..
 
 
 
แต่พี่มิคาเอลกลับหลงใหลพวกเขา...
 
 
 
วิโนน่ากับอะโฮเต้เป็นคนดีแล้วก็น่ารักมากๆนะ...
 
 
 
พ่อกับแม่สั่งห้ามไม่ให้พี่ไปหาพวกนั้นอีก...
 
 
 
แต่พี่มิคาเอลกลับไม่ยอมฟัง...
 
 
 
นี่.. วันหลังพี่พาหนูไปด้วยได้ไหมคะ...
 
 
 
พี่มิคาเอลไม่เคยเชื่อฟังพ่อกับแม่... พี่มิคาเอลทำอะไรตามใจตัวเอง....
 
 
 
พี่มิคาเอลเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สุด...
 
 
 
ดีจัง.. ที่พี่มิคาเอลทำแบบนั้นได้...
 
 
 
 
.....
 
 
 
 
ห้าวันแล้วที่พี่มิคาเอลหายตัวออกไปจากบ้าน...
 
 
 
เป็นครั้งแรกที่พี่หายตัวไปนานขนาดนี้ แม้ว่าพ่อกับแม่จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่แมรีแอนน์รู้ดีว่าพวกท่านกำลังเป็นห่วง...
 
 
 
อย่างไรก็เป็นลูก...
 
 
 
ดังนั้น หญิงสาวจึงไม่แปลกใจเมื่อพ่อแม่ของเธอเอ่ยปากเช่นนั้น..
 
 
 
"แมรีแอนน์... พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะออกไปตามหาพี่มิคาเอลนะ..."
 
 
 
 
วันพรุ่งนี้.. วันที่ 8 สิงหาคม...
 
 
 
 
.....
 
 
 
แสงแดดยามเช้าทอผ่านหน้าต่าง.. พ่อของเธอนั่งเงียบๆอยู่ที่โต๊ะ ขณะที่แม่ยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟ - ปลาแซลมอนกับหงส์ขาว.. สัตว์แห่งจิตของพวกท่านนั่งหมอบอยู่ด้วยกันเงียบๆ แมรีแอนน์เดินเข้ามาในห้องพร้อมแอนน์ ทั้งสามคนนั่งกินขนมปังกับเบคอนเงียบๆโดยไม่มีใครพูดอะไร..
 
 
"แมรีแอนน์... ดูแลบ้านดีๆนะลูก..."
 
 
 
แมรีแอนน์ยืนอยู่หน้าบ้าน.. หลังจากที่พ่อและแม่ฝากฝังงานต่างๆ พวกท่านก็หันหลังและออกเดินไปตามถนนในเมือง
 
 
 
แมรีแอนน์มองตามไปจนลับตา
 
 
 
หญิงสาวจำได้ว่าช่วงเวลาในวันนั้นช่างดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เธอยิ้มทักทายผู้มาใช้บริการที่ห้องสมุดเหมือนทุกวัน.. แต่รอยยิ้มของเธอกลับดูว่างเปล่า...
 
 
 
แอนน์เกาะอยู่บนคอนข้างโต๊ะบรรณารักษ์ที่พ่อของเธอต่อให้.. นิ่งสนิทอยู่เช่นนั้นตลอดวัน... ก่อนจะยอมผละออกมาเพื่อบินตามเธอหลังจากแสงตะเกียงสุดท้ายในห้องสมุดได้ดับลง...
 
 
 
 
พ่อกับแม่ยังไม่กลับมา...
 
 
 
แต่ "พรุ่งนี้"... เธอจะตามพวกท่านเข้าไป...
 
 
 
 
คนที่เป็นห่วงพี่มิคาเอลไม่ได้มีแค่พ่อกับแม่...
 
 
 
 
 
.....
 
 
 
แสงแดดยามเช้าทอผ่านหน้าต่าง.. พ่อของเธอนั่งเงียบๆอยู่ที่โต๊ะ ขณะที่แม่ยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟ ปลาแซลมอนกับหงส์ขาว.. สัตว์แห่งจิตของพวกท่านนั่งหมอบอยู่ด้วยกันเงียบๆ แมรีแอนน์เดินเข้ามาในห้องพร้อมแอนน์
 
 
 
 
พวกท่านกลับมาแล้ว.... ?
 
 
 
 
"..แม่คะ... เจอพี่มิคาเอลไหมคะ...." แมรีแอนน์ถามไปเบาๆ
 
 
 
"...พูดอะไรน่ะ แมรีแอนน์... วันนี้พ่อกับแม่จะออกไปตามหาพี่เขาไง..."
 
 
 
 
 
.....เอ๊ะ..... ?
 
 
 
 
 
.....
 
 
 
"แมรีแอนน์... ดูแลบ้านดีๆนะลูก..."
 
 
 
แมรีแอนน์ยืนอยู่หน้าบ้าน.. หลังจากที่พ่อและแม่ฝากฝังงานต่างๆ พวกท่านก็หันหลังและออกเดินไปตามถนนในเมือง
 
 
 
แมรีแอนน์มองตามไปจนลับตา
 
 
 
หญิงสาวจำได้ว่าช่วงเวลาในวันนั้นช่างดำเนินไปอย่างเชื่องช้า เธอยิ้มทักทายผู้มาใช้บริการที่ห้องสมุดเหมือนทุกวัน.. แต่รอยยิ้มของเธอกลับดูว่างเปล่า...
 
 
 
 
 
 
...เกิด... อะไรขึ้น.....
 
 
 
 
 
 
-----------------------------------------------------------------------------
 
 
แมรีแอนน์รู้ตัวตั้งแต่ลูปแรกค่ะ.. ละนางก็ช็อคอยู่(....)
 
 
มาส่งเกือบเดดไลน์อีกแล้ว วู้ววววว
 
 
 
 
ปล. สนใจ ctrl+a ไหมคะ..
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

แมรีแอน...ช็อกสินะคบลูก ฮือออ น่ารักอะ /ผลจากการคลุมดำ

#1 By Raina_Amari on 2014-11-16 11:02